My New Site

Autor: Servicios Galicia

  • O dereito a gañar o mesmo

    Cando falamos de
    brecha salarial nosa cabeza vai a «as mulleres cobran menos que os
    homes por igual traballo» exclusivamente, sen mirar outros factores
    que inflúen directamente nesta diferenza.

    O primeiro que temos
    que reflexionar é que a brecha salarial é unha discriminación
    directa cara ao sexo feminino e vai aumentando coa idade. Que
    significa isto?, é ben sinxelo, a brecha salarial aumenta a medida
    que o fai a idade das traballadoras, e non deixa de crecer desde os
    30 ata a idade de xubilación, o que terá consecuencias nas pensións
    do futuro. Ao chegar a idade de xubilación os homes cobrarán máis
    que as mulleres co que nos atopamos ante unha circunstancia tan real
    como denunciable e é o empobrecimiento da muller unha vez finalizada
    a súa etapa laboral

    PDF en ES

    E por qué? Na nosa
    sociedade a muller segue encargándose das responsabilidades
    familiares e tanto a maternidade «real» como «a potencial» seguen
    sendo condicionantes para atopar emprego ou permanecer nel. Para
    solucionar isto é necesario que dunha vez haxa unhas políticas
    públicas sociais tanto para maiores como para menores que permitan o
    desenvolvemento profesional das mulleres e se deixe de encadrar á
    muller como coidadora ou como responsable do fogar. É necesario
    fomentar e sensibilizar na corresponsabilidade. 

    Tamén é certo, que
    o menor salario das mulleres obedece, non tanto aos factores
    controlados na negociación colectiva como a outro tipo de factores
    que deben ser tidos en conta e que van desde o tipo de xornada, a
    ocupación, o nivel de estudos, a idade ata a modalidade de contrato.
    A crise económica tivo un efecto negativo tanto no emprego masculino
    como no feminino, sendo este último o máis afectado pola
    precariedade. As mulleres son as que ocupan o primeiro posto en
    contratación a tempo parcial xa que non só traballan menos horas
    senón que a remuneración por unha hora a tempo parcial é inferior
    a remuneración por unha hora a tempo completo. 

    A ocupación das
    mulleres concéntrase en sectores feminizados onde as remuneracións
    son máis baixas e a posibilidade de formación está moi limitada.
    Debemos esixir actuacións públicas encamiñadas ao investimento
    público para a profesionalización e mellora de cualificación a
    través da formación destes sectores como son hostalaría, comercio,
    telemarketing? coa finalidade de incrementar o seu valor engadido. 

    Tampouco debemos deixar de mencionar outra realidade e é que un
    maior nivel de formación das mulleres non se traduce nun maior
    salario medio. Isto confírmanos que con independencia do nivel de
    formación, a diferenza salarial persiste e aumenta. Por último para
    combater esta situación de desigualdade e discriminación nas
    condicións laborais e salariais hai que adoptar medidas para
    fomentar o emprego de calidade entre as mulleres e que impulsen a
    contratación a xornada completa desde o inicio, hai que facer
    cumprir a obrigatoriedade de negociar plans e medidas de igualdade
    nas empresas e hai que desenvolver políticas que faciliten a
    conciliación da vida laboral, familiar e persoal que contribúan á
    permanencia das mulleres no mercado laboral, posibilitando así o seu
    desenvolvemento profesional.

    Berta Fernández
    Secretaria de Muller e Igualdade de CCOO Servizos Castela e León.

  • Publicado o Convenio Colectivo do Sector do Comercio Detallista Téxtil de Pontevedra

    Podes consultar aquí o texto do Convenio Colectivo publicado no BOP.
    O sector de comercio detallista téxtil queda englobado en comercio vario

  • Mobilizacións o día 19 en toda Galicia «por uns salarios e emprego dignos»

    CCOO e UGT convocan mobilizacións nas principais cidades e vilas galegas
    (A Coruña, Santiago, Ferrol, Lugo, Ourense, Pontevedra e Vigo) para o
    vindeiro domingo, día 19. Os sindicatos denuncian que, mentres soben os
    prezos, os salarios perden poder adquisitivo e aumenta a desigualdade.

    MANIFESTACIÓNS
    -Santiago: 12 h, Alameda-Praterías
    -Ourense: 12 h, ao redor da Subdelegación do Goberno

    CONCENTRACIÓNS
    -A Coruña: 12 h, Delegación do Goberno
    -Ferrol: 12 h, edificio da Xunta
    -Lugo: 12 h, Subdelegación do Goberno
    -Pontevedra: 12 h, Subdelegación do Goberno
    -Vigo: 11.30 h, museo MARCO

    UGT e CCOO reiteran que nos últimos anos a cidadanía tivo que afrontar a
    perda progresiva de poder adquisitivo dos salarios, das pensións e das
    rendas de protección, o que está a xerar un crecemento sostido da
    desigualdade. Isto é consecuencia do forte aumento do desemprego e da
    xeneralización da precariedade laboral, así como da suba dos prezos das
    subministracións básicas, electricidade, gas e auga.

    A imposición
    de políticas de austeridade e continuos recortes, tanto no eido social
    como laboral, disparou as taxas de desemprego ata niveis insoportables e
    provocou a dualidade do mercado de traballo. Isto derivou nunha
    sociedade máis empobrecida e nun retroceso inxustificado de dereitos
    sociais e laborais.

    A tímida recuperación económica que se
    rexistra desde o 2015 non está a chegar nin aos salarios nin á rede de
    protección social. E, por se fose pouco, a cidadanía tense que enfrontar
    á suba do custe dos servizos básicos.
    Os gobernos non poden mirar
    cara outro lado e as organizacións patronais tampouco. Son culpables do
    que pasa, da suba incontrolada dos prezos, da perda de poder de compra
    dos salarios, das pensións e das rendas de protección.

    Por todo
    isto, UGT-Galicia e o S. N. de CCOO de Galicia chaman a cidadanía galega
    a saír á rúa este domingo contra o encarecemento da vida, especialmente
    contra a suba dos servizos básicos esenciais.
    Hai que saír á rúa
    para demandar subas salariais, das pensións e das rendas de protección.
    Subas que permitan recuperar o poder adquisitivo, retomando o IPC como
    índice de actualización.

    Hai que saír á rúa para reclamar máis e
    mellor emprego; contra a precariedade laboral; contra a brecha salarial;
    pola recuperación de dereitos e da calidade dos servizos públicos; por
    unha prestación de ingresos mínimos que axude a combater a desigualdade e
    a pobreza; e pola derrogación das reformas laborais.

  • Primeira folga na historia de CTAG-IDIADA solicitando o cambio ao convenio provincial do metal de Pontevedra

    CTAG-IDIADA safety technology
    S.L. é unha sociedade creada en 2002, a partes iguais entre o Centro
    Tecnolóxico de Automoción de Galicia (CTAG) e Applus IDIADA,
    multinacional que iniciou a súa
    actividade
    en Cataluña en 1971, especializada en servizo de homologación para
    a industria do automóbil. Nesta sociedade, CTAG aporta as
    instalacións, a dirección e o capital humano, mentres que Applus
    IDIADA aportou no seu momento a experiencia e a súa rede de
    clientes. Segue

    Esta empresa nace da man de
    CTAG para acercar os laboratorios de homologación ás
    empresas galegas de automoción e aforrar o custo de ensaiar na sede
    central de Applus IDIADA en Tarragona.

    As actividades de CTAG-IDIADA
    son principalmente ensaios de homologación de sistemas de seguridade
    para o sector do automóbil,
    en catapulta inversa e simulación destes mesmos estudos mediante
    ordenador. Conta para isto
    cun edificio propio dentro do CTAG e un equipo de 34 técnicos
    especializados e enxeñeiros.

    Dende CCOO denunciamos ante a
    empresa que, a pesar de ser un traballo que require alta
    especialización e unha formación permanente, estase a someter ao
    cadro de persoal a políticas de soldos baixos, conxelación salarial
    mediante a absorción de complementos, así coma
    unha carreira profesional e categorización inexistentes.

    Dende CCOO intentamos en
    reiteradas ocasións que a Dirección mellorase as condición dos
    seus traballadores e traballadoras, pero a resposta foi o desprezo e
    menosprezo absoluto cara o persoal, con ausencia total de
    contestación e un atraso
    sistemático das reunións para dar resposta ás
    reivindicacións dos traballadores e traballadoras de CTAG-IDIADA.

    Polo exposto, vémonos na
    obriga, por primeira
    vez na historia de CTAG-IDIADA,
    de convocar folga indefinida que se realizará a partires do día 15
    de Febreiro, cumprindo
    co compromiso adquirido co cadro de persoal, onde máis
    do 93% reclamou por escrito mellorar as súas
    condicións.


    Os traballadores e
    traballadoras de CTAG-IDIADA demandan con esta medida o
    cambio ó Convenio Provincial do Metal de Pontevedra
    e unha correcta categorización profesional dentro do mesmo. CCOO
    entende que este convenio é
    o marco onde se encadran as empresas de automoción para as que
    traballan e que supón unha mellora das condición salariais e
    sociais en xeral.

  • Contra o abuso patronal en ABANCA. Non aos despedimentos

    Xa comunicáramos que a dirección de Abanca decidira trasladar as relacións sindicais desde a negociación ao enfrontamento: o horario comercial incompatible co horario laboral, o rexistro de xornada, as convocatorias fóra de horario, …
    Nas últimas semanas, reforzáronse as agresións contra o persoal baixo o manto de «a potestade empresarial»:
    • A asignación duns obxectivos comerciais para 2017 incompatibles coa evolución prevista dos mercados en que operamos e a nosa cota nos mesmos.
    • A arbitrariedade coa que se están producindo despedimentos e a posta «en seguimento» de varios compañeiros, ignorando as circunstancias laborais (baixas prolongadas, vacantes non cubertas) e rebaixando o logro de obxectivos ata que «din o que quero».
    Todos estamos afectados e xa hai quen se encargou de propagar a mensaxe: «coidado co que fas que xa sabes o que está a pasar». Para a nosa desgraza, a estrutura de Abanca está trufada de «xefes tóxicos» que campan ás súas anchas, incapaces de dirixir de forma eficiente os seus equipos e dedicados a conservar a súa posición por encima de calquera cousa. Desexamos que lles chegue pronto o seu San Martiño.
    Requirimos que se deixen sen efecto tanto os despedimentos como as postas «en seguimento»  e que ningunha medida se adopte sen a audiencia previa aos afectados. Ante a falta de resposta da dirección, os delegados de Comisións Obreiras concentrarémonos o vindeiro venres 3 de febreiro ante Palexco, o recinto en que se celebrará a convención comercial. O venres volveremos ouvir as milongas de sempre sobre o bo exercicio pechado e os esforzos que esixe o novo. Ao incorporarnos o luns ao traballo, volveremos ás advertencias veladas e á fustrigación habitual. Os responsables son quen toman as decisións pero desde Capital Humano son incapaces de embridalos, e por riba, a alta dirección aléntaos.
    A situación merece unha resposta unánime do persoal. No pasado quedou demostrado que a nosa forza é a unidade, e que esta forza é suficiente para defender os nosos intereses e os nosos postos de traballo.