Categoría: Legal

  • Incentivos salariales en periodo vacacional

    CCOO logramos un nuevo acuerdo para l@s trabajador@s de ILUNION e ILUNION CEE

    Como tod@s vosotr@s sabéis las Secciones Sindicales de CCOO-Servicios del grupo ILUNION Contact Center solicitamos una mediación en el SIMA (Servicio de Intermediación y Arbitraje) previo a un conflicto colectivo por el abono de las cuantías relativas a la media de los incentivos en periodo de vacaciones.

    Indicar que este conflicto se plantea porque nuestras empresas están incumpliendo una sentencia del Tribunal Supremo, mediante la cual las empresas del sector del Contact Center deben de abonar el incentivo correspondiente a esos años.

    El periodo a reclamar es desde el año 2013 a la actualidad.

    Tras el dictamen del Tribunal Supremo y ante el retraso del pago por parte de las empresas del sector, nuestra empresa debería pronunciarse al respecto en el SIMA.

    Recordad que en los comunicados entregados por otro sindicato, querían haceros creer que CCOO obstaculizábamos la negociación pero como podréis observar, del resultado de la reunión hemos llegado al siguiente acuerdo y del que os facilitamos el texto:

    “La empresa manifiesta que, estando pendientes las negociaciones entre la patronal y las representaciones sindicales, es su voluntad dar cumplimiento a las sentencias del Tribunal Supremo de 08 de junio de 2016 y 17 de mayo de 2018 sobre el pago de los incentivos a los trabajadores y se compromete a proceder a dicho pago”.

    De esta forma nuestras secciones sindicales os aseguramos el cobro del incentivo a todos los trabajadores y trabajadoras del grupo ILUNION Contact Center sin necesidad de tener que hacer reclamaciones individuales y por lo tanto pagar abogados.

    Seguiremos vigilantes para que éste acuerdo se cumpla.

  • Sentenza contra o peche do Parador de Vilalba en vacacións

    O 9 de abril do presente ano informabamos sobre unha sentenza favorable para os traballadores do xulgado do social de Lugo, na que se declaraba nulos os calendarios de vacacións impostos pola empresa para o ano 2018 no Parador de Vilalba.
    Esta sentenza veu dada pola intención da empresa de pechar o Parador por vacacións e o Conflito Colectivo interposto por CCOO de Lugo. De todos os xeitos a empresa presentou o correspondente recurso e pechou igualmente o Parador por vacacións. Ler máis.
    Nos últimos días recibimos a sentenza do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia que ratifica en todos os seus termos a sentenza do xulgado do social de Lugo e por tanto mantén a nulidade dos calendarios de vacacións.
    Neste ano e na negociación dos calendarios para o 2019, a dirección da empresa volve expor o peche por vacacións neste Parador, ao que unha vez máis o persoal a mostrado a súa oposición. Esperamos que esta sentenza de ratificación sirva para que a dirección da empresa retome o tema e se produza no Parador de Vilalba unha negociación das vacacións para o ano 2019 na normalidade e nas condicións que viña facendo até o ano 2018.
    Pola representación de CCOO no Comité Intercentros este ano volvemos a expor na Comisión Paritaria nosa oposición en xeral aos peches por vacacións por consideralos negativos en moitos dos casos e que non producen os beneficios que a dirección da empresa di que producen. Esperamos que esta nova dirección teña en conta o que significa Paradores como Empresa Pública e saiba valorar os beneficios que produce un Parador aberto todo o ano máis aló do pequeno beneficio económico que poida producir a curto prazo ao pechalo por vacacións, e que en moitos casos nin sequera existe.
    Felicitar aos traballadores e traballadoras de Vilalba por insistir no seu empeño e a todos os que participamos directamente en todo este proceso, desde o Servizo Xurídico de CCOO en Lugo, a Sección Sindical de CCOO en Paradores e por suposto o Delegado de Persoal do Parador. 
  • Carta á Xunta de Galicia rexeitando a apertura de domingos e festivos no Comercio Galego

    Unha vez máis, como cada ano, desde a Xunta de Galicia e en cumprimento da lei de horarios comerciais, solicítasenos que entreguemos unha relación de dez domingos e festivos que puidesen considerarse como de posible apertura comercial.
    A apertura de domingos e festivos en comercio, permite e fomenta unha loita desigual entre as grandes superficies e o pequeno comercio de proximidade, e coa escusa do incremento de postos de traballo, precariza as condicións das traballadoras e traballadores do sector. Ler máis
    A estas alturas, a experiencia xa nos indica claramente que o incremento de horas comerciais non implica un aumento substancial do emprego, senón que máis ben lévanos á precarización das condicións laborais con incrementos abusivos de xornada, con aumento do número de horarios irregulares e impedindo a conciliación da vida laboral e familiar.
    Ademais a apertura de domingos e festivos, potencia unha perniciosa identificación entre lecer e consumismo desmedido.
    A Federación de Servizos de CCOO, unha vez máis, realizou un escrito de contestación situándose contra a apertura de domingos e festivos.

    Carta contestación Xunta de Galicia

  • Sentenza de Tribunal Supremo en casación para unificación de doutrina pola que se declara exentas de tributación de IRPF as prestacións de Maternidade

    Adxunto remitimos a Sentenza que o Tribunal Supremo acaba de fallar en unificación de doutrina pola que se declaran exentas de tributación no Imposto da Renda de Persoas Físicas (IRPF) as prestacións de Maternidade da Seguridade Social.
    Esta sentenza supón a resolución definitiva do conflito que desde varios anos vén producindo en relación á exención do citado imposto, e que se derivaba da diferente opinión que tiñan da mesma distintos tribunais, recoñecéndoa nalgúns casos e denegándoa noutros
    Deste xeito, fíxase como doutrina legal a exención da tributación no IRPF das prestacións de Maternidade da Seguridade Social. Ler máis

    Valoración sindical da sentenza

    Con independencia do procedemento de reclamación das contías abonadas en concepto de IRPF por estas prestacións, do que damos conta máis abaixo, convén tamén realizar unha primeira valoración sindical do que supón a sentenza.
    CCOO sempre defendemos a necesidade de que o sistema fiscal se deseñe sobre a lóxica da progresividade e a repartición xusta e equitativa dos esforzos en función do nivel de renda das persoas, e recoñecendo en todo caso os distintos obxectivos que perseguen as prestacións contributivas e as asistenciais de modo que se alcance o equilibrio que entre os principios de contributividade, suficiencia e solidariedade deben caracterizar aos sistemas públicos de protección social. 
    Da mesma forma que, desde o noso punto de vista, as deficiencias do noso ordenamento en materia de protección dos dereitos da muller en xeral e da muller traballadora en particular non parece que poidan resolverse cunha norma ou unha interpretación dunha norma fiscal  non acorde co principio de igualdade e progresividade establecido no artigo 31 da CE.
    En calquera caso, o Tribunal Supremo fixou como doutrina legal a xa sinalada anteriormente e ábrese agora, de forma non controvertida, a vía para que as persoas beneficiarias da prestación poidan reclamar a devolución do imposto nos termos que máis abaixo se determinan.
    A fórmula máis probable de reclamación será ante a administración tributaria, refacendo a declaración de forma axustada ao novo criterio establecido polo Tribunal Supremo e reclamando a diferenza a favor da persoa declarante.

    Consecuencias da Sentenza sobre as futuras prestaciós de Maternidade

    A nova doutrina fixada polo Tribunal Supremo supón que, a partir de agora, e sempre que non se modifique a actual lexislación, quedarán exentas de tributación todas as prestacións de Maternidade que se recoñezan por parte da Seguridade Social. De modo que o INSS deixará de realizar a retención do IRPF sobre estas prestacións. 

    Consecuencias da Sentenza sobre as prestacións de Maternidade que se están percibindo actualmente

    Quen estea a percibir unha prestación de maternidade neste momento deixa de estar obrigado/a á tributación ao IRPF pola mesma, de modo que a Seguridade Social deixará de practicar a retención da mesma nas próximas nóminas, e a persoa titular da prestación poderá solicitar a Axencia Tributaria a devolución das retencións xa practicadas con anterioridade ou, no seu caso, regularizar o imposto na declaración tributaria anual de acordo á nova doutrina.

    Estamos á espera de coñecer o procedemento concreto co que a Axencia Tributaria vai proceder á devolución ou, no seu caso, a regularización do imposto. Resulta neste punto moi relevante saber se, por exemplo, procederá de oficio ou será necesaria realizar algún tipo de reclamación. Aínda que o máis probable é o segundo.

    Consecuencias da Sentenza sobre as prestacións de Maternidade que se percibiron con anterioridade á mesma.

    Quen percibise prestacións de Maternidade durante 2018, practícaselles retención de IRPF polas mesmas e, loxicamente, se aínda non realizasen a declaración do imposto do exercicio completo, atópanse no mesmo caso que o sinalado no apartado anterior.
    Que percibise prestacións de Maternidade en exercicios anteriores polos que xa tributase ao IRPF, poderán solicitar a devolución deste imposto. Esta posibilidade restrínxese ás prestacións de maternidade percibidas até un máximo de 4 anos antes. Entendemos que poden reclamarse por esta vía as contías que procedan de prestacións percibidas desde 2014 (art. 67 LGT).
    Poderá obterse a devolución de contías referidas a períodos anteriores, cando estas fosen reclamadas e estean en trámite de resolución administrativa ou xudicial.
    Nestes casos, debemos insistir en que nos atopamos á espera de coñecer o criterio de actuación que adoptará a Axencia Tributaria, aínda que o máis probable que nestes supostos non actúe de oficio e sexa necesario realizar a reclamación correspondente.
    Nalgúns medios de comunicación aparecen referencias, citando como fonte despachos de avogados, a vías de reclamación para prazos anteriores, aínda que non houbese reclamación administrativa ou xudicial previa. Sen prexuízo de analizar todas as posibilidades, neste momento, as nosas indicacións respecto diso limítanse ao transcrito nesta nota.

    Consecuencias de la Sentencia en relación a las prestaciones de maternidad para funcionarios

    Para os funcionarios civís do Estado que non están no Réxime Xeral da Seguridade Social (Réxime especial -Muface,-) e algúns outros corpos, a maternidade ten o carácter de permiso retribuido mediante os seus correspondentes haberes. Sen prexuízo dunha valoración posterior máis detallada, nestes casos, ao non haber prestación» senón «retribución» a sentenza non sería de aplicación, o que sen dúbida resulta paradoxal. 
    Consecuencias da Sentenza en relación ás prestacións de paternidade

    A Sentenza non examina o tratamento fiscal que deba darse ás prestacións por paternidade por non ser obxecto do debate exposto. Doutra banda, a regulación tributaria non permite a extrapolación desta doutrina a outros supostos pola súa mera similitude. 
    Agora ben, a fundamentación da sentenza parece concluír que todas as prestacións públicas por «nacemento, parto ou adopción»estarían incluídas na exención do artigo 7 h) LIRPF con independencia da súa natureza. De feito, o groso dos argumentos que serven á Sala para situarse poden ser aplicables  á prestación por paternidade. Neste sentido, a prestación de paternidade regulada nos artigos 183 e ss do TRLGSS é unha prestación pública por «nacemento, parto ou adopción» na mesma medida que o é a prestación de maternidade regulada nos arts. 177 e seguintes do mesmo texto.
    Doutra banda, a prestación por paternidade do art.  183 e ss do TRLGSS introduciuse pola L.Ou. 3/2007, de 22 de marzo, de Igualdade como unha medida concreta que persegue a igualdade de trato efectiva e o fomento da corresponsabilidade familiar  entre mulleres e homes na asunción das responsabilidades familiares. Estamos ante prestacións da mesma natureza que protexen as mesmas situacións e co mesmo alcance (deixando a salvo a diferente duración). Por iso, non parecería admisible que recibise un tratamento fiscal distinto e máis oneroso a prestación coa que se pretende fomentar aquela maior corresponsabilidade. 
    Procedimiento a seguir no caso de reclamacións ante a Axencia Tributaria.

    O procedemento a seguir atópase regulado polo Regulamento xeral de desenvolvemento da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral tributaria, en materia de revisión en vía administrativa. Inicialmente trátase de solicitar á Administración de Facenda competente a devolución das contías indebidamente retidas ou satisfeitas mediante o procedemento de devolución de ingresos indebidos ou instando a rectificación da autoliquidación mediante a que se realizou o ingreso indebido. 
    Con carácter previo á resolución, a Administración notificará á persoa interesada a proposta de resolución para que nun prazo de dez días presente as alegacións ou documentos que considere necesarios; aínda que en determinados supostos pode prescindirse do devandito trámite. Se a resolución é favorable deberán abonarse ademais os intereses de demora correspondentes.
    Posto que as reclamacións axústanse agora á nova doutrina emitida polo Tribunal Supremo con toda probabilidade a Axencia Tributaria procederá a resolver afirmativamente ás devanditas reclamacións.
    En todo caso, se a resolución ao recurso administrativo fose desfavorable debe recorrerse na vía económico-administrativa  esgotando, no seu caso,  os recursos conforme ás disposicións do devandito regulamento. Esgotada a vía económico-administrativa sen resultado satisfactorio deberá interporse en prazo o correspondente recurso contencioso-administrativo ante a Xurisdición contenciosa-administrativa.

    Sentenza unificación doutrina prestacións maternidade exentas

  • Calendari Laboral per a l’any 2019 a Catalunya

    Calendari de Festes laborals 2019 amb festes locals (14 localitats amb més població de Catalunya): DOGC  Núm. 7677 – 2.8.2018

    Calendario por comunidades autónomas – BOE del 20 d’octubre de 2018 

    Són
    festes laborals a Catalunya durant l’any 2019 les següents:

    1 de gener (Cap
    d’Any).

    19 d’abril
    (Divendres Sant).

    22 d’abril
    (dilluns de Pasqua Florida).

    1 de maig (Festa
    del Treball).

    24 de juny (Sant
    Joan).

    15 d’agost
    (l’Assumpció).

    11 de setembre
    (Diada Nacional de Catalunya).

    12 d’octubre
    (Festa Nacional d’Espanya).

    1 de novembre
    (Tots Sants).

    6 de desembre
    (Dia de la Constitució).

    25 de desembre
    (Nadal).

    26 de desembre
    (Sant Esteve).

    Al
    territori d’Aran, d’acord amb el Decret 152/1997, de 25 de juny, i el Decret
    146/1998, de 23 de juny, que modifiquen el Decret 177/1980, de 3 d’octubre,
    sobre el calendari de festes fixes i suplents, la festa del dia 26 de desembre
    (Sant Esteve) queda substituïda per la de 17 de juny (Festa d’Aran).

    A
    més de les festes esmentades, mitjançant una ordre d’aquest Departament s’han
    de fixar dues festes locals, retribuïdes i no recuperables, a proposta dels
    ajuntaments.


    >> BOE del 20 d’octubre de 2018 Resolución de 16 de octubre de 2018, de la Dirección General de Trabajo, por la que se publica larelación de fiestas laborales para el año 2019

    >> Diumenges i festius d’obertura al públic d’establiments comercials anys 2018-2019
    ORDRE EMC/127/2017, de 16 de juny, per la qual s’estableix el calendari d’obertura dels establiments comercials en diumenge i dies festius per als anys 2018 i 2019.

    >> Calendari de Festes laborals 2019 amb festes locals (14 localitats amb més població de Catalunya): DOGC  Núm. 7677 – 2.8.2018